Вақте ки мо дар бораи органҳои ва ғадудҳои эндокринӣ гап мезанем
ва инчунин мо дар бораи ҳормонҳое, ки тавассути бадан паҳн мешаванд, сухан меронем.
Ин ба осонӣ инкишофёбии
равандро бехатар рӯй медиҳад.
Шумо тасаввур кунед, ки ҳамаи ҳормонҳо
тавассути бадан, дар ҳама ҷо хомӯш карда шудаанд.
Аммо агар шумо дар бораи эффектҳои
ғадудҳои эндокринӣ фикр кунед, онҳо ба монанди ғадудҳои адреналӣ
ё ғадудҳои даврзананда мубориза мебаранд.
Ин бисёр муҳим,
эффектҳо аз тарафи раанди ҳормонҳо ба танзим дароварда мешаванд
барои он ки бадани мо
ба он эффектҳо ҳассос аст.
Пас, ин консентратсияи дохилкунанда
дар хун дар вақти муайян назорат карда мешавад.
Як роҳе, ки тавассути ин идея назорат карда мешавад
ин метаболизм ва хориҷкунанда мебошад.
Барои ҳар як ҳормон, ки ба ретсептор мерасад,
аз ҳазорҳо зиёда расида ва аз бадан хориҷ карда шудааст.
Яке аз роҳҳои он тавассути ҷигар хориҷ кардан мебошад.
Ҷигар берун аз ҳормонҳоро ба мубодила мебарад
ва дар системаи ҳозима ҳатто
даврзанонда ва хориҷкунонда мешавад.
Органи дигар ин гурда мебошад.
Шумо ду гурда доред.
Онҳо ҳамавақт хуни шуморо филтр мекунонанд.
Онҳо тавассути пешобдон маҳсулоти партофташударо аз хун
ихроҷ мекунонанд.
Баъзе ҳормонҳо одатан
дар хун шикаста мешаванд.
Баъд маҳсулоте, ки шикаста мешаванд
ба ҷигар ё гурдаҳо мераванд.
Баъзевақт шумо метавонед, ки ин ҳормонҳоро ҳамчун арақ бароред.
Аммо идея дар ин ҷо чунин аст, ки ҳамавақт ҳамаи ҳормонҳое, ки
ба ретсепторҳо мерасанд, бисёри онҳо
аз бадан хориҷ ё бароварда мешаванд .
Дигар роҳ, тавассути ҳалқаҳои бозгашт
дар бадан консентратсияи ҳормонҳо
назорат карда мешаванд.
Асосии ҳалқаҳои бозгашт ин, ки
мо ҳалқаҳои бозгашти манфиро баррасӣ мекунем.
Идеяи ҳалқаҳои бозгашти манфӣ
шароити натиҷаи аз амали ҳормонро
наздиктар зер карда дигар ҳормонҳо ихроҷ мекунад.
Ин идеяи хавфнок мебошад.
Ман як мисол тасвир мекунам.
Мо дар ин ҷо гипоталамус дорем.
Ман дар ин ҷо тасвир мекунам.
Дар ин ҷо менависам.
Гипоталамус ҳормони
сипаршакл хориҷкунандаро хориҷ мекунад.
Инро ихроҷ мекунад.
Ин ба ғадуди ҳипофизӣ меравад,
чӣ хеле, ки ман дар ин ҷо тасвир кардаам.
Ҳормони сипаршалкл хориҷкунанда ба ҷавоби ғадуди ҳипофизи
ҳормони сипаршакли ба танзимдаровардаро хориҷ мекунад.
Ҳормони сипаршакли танзидароваранда ба ғадудҳои сипаршаклӣ меравад,
ки дар ин ҷо дар бораи он гуфта мешавад.
Ғадуди сипаршакл ин ҳомонҳоро
хориҷ мекунад.
Ин ҳормонҳои сипаршакл тавассути баданl
ба ҷустуҷӯи ретсепторҳо,
биёед мегӯем, ки барои танзими метаболизм мераванд.
Ин як кори асосии ғадуди сипаршакл мебошад.
Аз куҷо омадани ин идеяи хуб дар ин ҷо аст.
Барои он ки баъзе ретсепторҳо дар ғадуди ҳипофизӣ ва
гипоталамус ҷойгир шудаанд.
Чӣ хеле, ки ҳормонҳои сипаршакл ба
ҳипофиз ва гипоталамус мерасанд, онҳо ба гипоталамус ва
ғадуди ҳипофиз сигнал медиҳанд, ки сохтани ҳормонҳоро тамом кунанд.
Гипоталамус ва ғадуди ҳипофизӣ
чӣ қадар ҳормонхои сипаршакл дар хун доштани моро мебинанд,
ки боз сохтани оно ба мо лозим нест.
Ҳамин тавр, ин роҳи асосии ҳормони сипаршакл,
дар бадан дараҷаро ба тезӣ медарорад.
Шумо шояд гуед, ки ин садоҳо камтар такроран омаданд.
Ман дар назар дорам, ки агар гипоталамус аз тарафи ҳормонҳои сипаршакл хомӯш шавад
ва ин аз ғадуди ҳипофизӣ боло меравад, баъд
барои чӣ ғадуди ҳипофизӣ
бояд ин ретсепторҳоро дошта бошад?
Аммо бозгашт ин дар ҳақиқат ҳам инъикосе мебошад, ки
чӣ тавр назорати такрорӣ
ва консентратсияи ҳормон
дар бадан муҳим аст.
Ҳамин тавр, умедворан мо дида метавонем, ки
сатҳи ҳормон дар бадан
хатарнок нест.
Барои ҳамин консентратсия муҳим мебошад.